czekoladowe ciasto z cukinii

 

Najbardziej ze słodyczy, zaraz po czekoladzie, uwielbiam warzywne ciasta. Mają idealną konsystencję, trochę ciężkie, ale zarazem bardzo wilgotne przez warzywa w składzie. Dyniowy keks już znacie, sa też na blogu babeczki z dodatkiem buraka; niedawno robiłam brownie z burakami, które też niebawem znajdzie się na blogu. Dziś wrzucam przepis na ciasto z cukinią - jednym z moich ukochanych warzyw, na które właśnie jest sezon. Wrzucamy ją do zupy, miksujemy na krem, zajadamy w plackach ziemniaczanych, robimy z bułą tartą w formie kotlecików, lub na parze, albo w tarcie, no i jeszcze w czekoladowym cieście :) Absolutny hit lata, nie za słodkie, idealne i zadowoli każdego czekoholika, bo nie dość, że naładowane kakao to jeszcze w środku można umieścić kawałki ulubionej czekolady. A krem do środka? oczywiście, że czekoladowy! Oryginalnie przepis ten znalazłam w Zwierciadle, ale tam ciasto przekładało się musem z białej czekolady - dla nas jednak zbyt słodkim. Dlatego w mojej wersji krem jest z mascarpone i gorzkiej czekolady - całość wychodzi perfekto :) Właśnie wyciągnęłam z piekarnika, dziś jest z cukinią która wyrosła już w naszym ogrodzie :)

składniki na ciasto:
- 250 gram mąki pszennej
- 180 gram cukru
- 50 gram kakao
- 2 jajka
- 100ml oleju
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia
- 1 łyżeczka sody
- 400 gram cukinii
- 100 ram czekolady, posiekanej na małe kawałki ( u mnie biała, mleczna, gorzka i karmelowa )

składniki na krem:
- 450 gram mascarpone
- 100 gram gorzkiej czekolady

Piekarnik nastawiamy na 180st.
Suche składniki, za wyjątkiem cukru, mieszamy w misce; cukier, jaja oraz olej miksujemy; cukinię obieramy i ścieramy na tarce o małych oczkach. Do suchych składników dodajemy mokre, do tego cukinia i kawałki czekolady - wszystko mieszamy.
Ja piekę w tortownicy o średnicy 23cm, pieczemy przez ok 45minut do suchego patyczka.

Kiedy ciasto się piecze, możemy przygotować krem - czekoladę rozpuszczamy na parze; następnie miksujemy z kremem mascarpone. Gotowe :)

Chłodne ciasto przekładamy kremem - ja przekrawam je na 3 blaty. Jeśli chcecie posmarować też ciasto z wierzchu, zróbcie podwójną porcję kremu. Smacznego!

na koniec trochę muzyki, ostatnio mój ulubiony rytm Balakulandian

polecam puścić sobie na czas wykonywania ciasta, zobaczycie że wyjdzie pysznie!

Ratatuille czyli rzecz o wpływie bajek na życie jednego chłopca

Z Ratatujem było tak: mój starszy syn Lew od najmłodszych dni towarzyszył mi przy gotowaniu i od początku wykazywał chęć pomocy. Gdzieś po drodze zdradzał też fascynację szczurami, której pierwsza odsłona przypadła na wizytę w Ikei, Lew miał wtedy niecałe 2 lata i wybrał sobie 2 szczury-pluszaki; na pytanie Briko-męża czy chce białego czy czarnego odpowiedział oba i koniec. Od tamtej pory niemal każdy dzień zaczynał się od namalowania na twarzy młodego szczurzego pyszczka :) Skończyło się na uszyciu przeze mnie szczurzych uszu i ogona.

pewnego dnia moja siostra spytała czy znamy bajkę Ratatuj, bo nie dość że o szczurze to jeszcze gotującym! Szybko zatem poznaliśmy a jeszcze szybciej Remi podbił serce Lwa i tak oto nabył On swoje pierwsze alter ego ;)
Co prawda ostatnio szczurzy flow stoi nieco w cieniu Angry Birds, ale mimo wszystko Remi wciąż zajmuje specjalne miejsce w sercu mojego syna, gdyż kilka dni temu zażyczył sobie abym ugotowała ratatuille i oczywiście koniecznie chciał wszystko robić sam ;)
Tak znalazłam przepis na blogu innego fana gotującego szczura, a właściwie fanki - Deb ze Smitten Kitchen. Tak samo jak Lew, zapragnęła odtworzyć przepis, wg którego na końcu filmu Remi gotuje tytułowe danie i dlatego też wybrałam właśnie ten przepis - Lew oczekiwał dokładnie tego samego dania co na kreskówce ;) Niestety nie byłam w stanie spełnić tego w 100% bo nie znalazłam warzyw o tej samej mniej więcej średnicy i brak u nas o tej porze żółtej cukinii, że o dyni piżmowej nie wspomnę. Dysponując zatem tylko bakłażanem, czerwoną papryką i niewielką cukinią porwaliśmy się na potrawę z bajki;)

Część pierwszą, czyli krojenie obstawiłam ja i Dobromir, czyli syn młodszy. 

 A układaniem plasterków w brytfance zajął się już nasz domowy Remi, wiadomo:

 to teraz czas na przepis:
- 1 bakłażan większy albo lepiej  2 małe
- jedna mała cukinia
- jedna czerwona papryka, najlepiej podłużna bardziej niż pękata
- jedna żółta papryka/ lub cukinia/ lub piżmowa dyńka
(najlepiej aby wszystkie warzywa miały zbliżoną średnicę)
-1/2 cebuli w kostkę
-2 zmiażdżone ząbki czosnku
- 1 filiżanka zmiksowanych na sos pomidorów
- 2 łyżki oliwy z oliwek
- świeży tymianek (może być suszony)
- pieprz i sól

Posiekaną cebulkę i czosnek mieszamy z pomidorowym sosem, dodajemy oliwę oraz pieprz i sól wg uznania. Wlewamy wszystko na dno naczynia żaroodpornego. Na tym układamy pocięte na cienkie plasterki warzywa, tak aby było widać różnokolorowe brzegi.

Wierzch skrapiamy oliwą i doprawiamy tymiankiem, solą oraz pieprzem. Następnie przykrywamy potrawę przyciętym, odpowiednio do kształtu garnka, papierem do pieczenia.

Piekarnik rozgrzewamy do 190st i pieczemy całość przez ok 45 minut.

Zajadać można ze świeżym pieczywem typu bagietka, lub kuskusem; my zjedliśmy z kaszą jęczmienną.

Polecam - potrawa jest bardzo prosta a przy tym naprawdę smaczna :)

Zupa dyniowo-cukiniowa

jej, na blogu truskawki z czerwca a tu już się jesień zaczyna i sezon na dynie!!
przepraszam niniejszym za mą nieobecność, głównie spowodowaną wyjazdami pod namiot-przeważnie, zatem domyślacie się, że dostępu do sieci nie było, ani nawet laptopa; aczkolwiek zabraliśmy ze sobą nasz ekspres do kawy, a co :D

ale jestem, jestem. Pichcę cały czas, zwłaszcza ostatnie 2 tygodnie, jak już wreszcie osiedliśmy w naszym domu powakacyjnie i nawet odgruzowaliśmy go nieco; praktycznie cały ekhem..wolny czas (jasne, mama trójki dzieci miewa czas wolny tak zwany...) spędzam przy garach, bo sezon w pełni. Brikomąż-ogrodnik zwozi na chatę tonami śliwki, gruszki, jabłka, jarmuże, ostatnie marchewki, pomidory i cukinie oraz nareszcie dynie!!! Obecnie uprawia naszą ulubioną odmianę czyli hokkaido i tego się chwilowo trzymamy :)

przepis na zupę to moja wariacja na temat zupy cukiniowej, przepisu znalezionego na forum wegedzieciak. Jest przepyszna i mogę zjeść nawet 3 talerze naraz, mniam!

składniki:
-1 mała dynia hokkaido
-1 średnia cukinia
- duża cebula
-2 ząbki czosnku
-1 litr bulionu warzywnego (ja poprostu gotuję warzywa zupowe)
-przyprawy: sól, pieprz, papryka czerwona, curry, gałka muszkatałowa, cząber, tymianek
-sos sojowy
-olej do duszenia warzyw

-chleb najlepiej czerstwy, pokrojony w kostkę; polewamy oliwą z wierzchu, mieszamy i w piekarniku na termoobiegu (180st) przerabiamy na grzanki, mieszając od czasu do czasu

Dynię kroimy w kostkę ze skórką (taka wygodna odmiana), wcześniej usunąwszy gniazda pestkowe;
cukinię obieramy i również kroimy w kostkę;
cebulkę siekamy na drobno
2 ząbki czosnku też kroimy w drobną kostkę

 wszystko to razem dusimy na patelni, aż się szeszklą i zmiękną

następnie wrzucamy do bulionu, doprawiamy i gotujemy jeszcze 20 minut

na koniec miksujemy wszystko i podajemy z grzankami; jak kto woli można dodać kleksa ze śmietany bądź jogurtu, ale ja wolę bez.

zdjęcia będą...ale padł nam główny komp a tu nadaję z laptopa-ledwo-alive i jeszcze na linuxie, więc chwilowo ze względu na późną porę, pozwolę sobie na ten luksus lenistwa i nie wgram tych fot cożem uczyniła. (edit-zdjęcia jak widać już są :) )

idę robić pity na które przepis jutro, bo już dawno miał być..ale przynajmniej dopracowałam do perfekcji technikę :D yay!